زندگی ست دیگر...همیشه که همه رنگهایش جور نیست ،همه سازهایش کوک نیست ،باید یاد گرفت با هر سازش رقصید ،حتی با ناکوک ترین ناکوکش، اصلا رنگ و رقص و ساز و کوکش را فراموش کن،حواست باشد به این روزهایی که دیگر برنمی گردد،به فرصت هایی که مثل باد می آیند و می روند و همیشگی نیستند ،به این سالها که به سرعت برق گذشتند،به جوانی که رفت،میانسالی که می رود،حواست باشد به کوتاهی زندگی،به زمستانی که رفت ،بهاری که دارد تمام می شود کم کم،ریز ریز،آرام آرام،نم نمک...زندگی به همین آسانی می گذرد.

تنم را ... عادت داده ای .. به عطر آغوش ات...! نگفتی ... اگر نباشی ... بیمار خواهم شد؟؟؟

هوایی که میخواستم نفس بکشم تو بودی،

گلی که میخواستم بچینم تو بودی،

سرزمینی که میخواستم به آن هجرت کنم تو بودی،

رویایم تو،

خیالم تو،

خوابم تو.

جانم تو.

...